SYCOMOROSY vellicans

SYCOMOROSY vellicans
Amosi c. 7. v. 14. Neque Propheta etam, neque Prophetae filius, sed bubulcus, vellicans sycomoros, uti Hieronym. reddit, LXX. κνίζων συκάμινα, pro Hebraeo, boles schikmim; idem est, ac infimae sortis homuncio et in re tenui natus, ita ut miseram vitam patcô et frugali victu aegre sustinuerin. Sycomori scil. agrestes afferunt ficus, quae, si non vellicentur, amarissimas cariculas faciunt, Hieronym. unguibus proin ferreis vellicari, Theophrastus Hist. l. 4. c. 2. seu, ungue vel ferrô scalpi, debere, Dioscorides habet l. 1. tumque demum maturescere. Nempe lacrimam extrahere vere oportebat, priusquam fructum ederet, Salmas. ad Solin. p. 1285. Unde Plin. l. 13. c. 7. Ficus est praedulcis sine granis interioribus, perquam soecundô proventu,
scalpendo tantum ferreis unguibus, aliter non maturescit. Interim ἄτροφος et κακοςτόμαχος hic fructus est et facile corrumpitur, ut Dioscorides et Aetius tradunt. Ex eodem in Syria pavein consici, evius esu capilli defluant, legas apud Athen. l. 3. Itaque non videtur magnae rei; unde Prophetam, qui sycomoros vellicando, seu ficus colendo, vitam sustentare cogebatur, non in lauta re natum fuisse oporret. Vide Sam. Bochart. Hieroz. Parte prior. l. 2. c. 39. et supra in voce Caprisicus Non enim solum in Aegypto, vide supra: sed et in Iudaea, provenisse id arboris, ex c. 19. Lucae discimus, ubi συκομορέας nominatim sit mentio v. 4. Praecurrens igitur (Zachaeus, quod staturâ parvus esset) ἀνέβη ἐπὶ συκομωράιαν, ascendit in sycomoram, ut eum (Iesum) videret etc.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.